Bruisend Brazilië 2004 – Philip Jamlean Homepage

Bruisend Brazilië

3 Augustus 2004 begon de Fox groepsreis naar het “Bruisend Brazilië” met Gids Nicole v.d. Broek en chauffeurs Selesio en Ronaldo. Ik had een geboekt bij Fox singlereizen maar door het geringe aantal reizigers werden we gevoegd bij de groepsreizen (zonder bijbetaling en volgens afspraak).
Het was wintertijd in Brazilië en dat betekent dat het in het zuiden flink kan afkoelen. Je kunt het vergelijken met een winterreis naar Spanje. ’s Avonds en ’s morgens een graad of 4 en ’s middags zo rond de 20°C. We hadden hier niet op gerekend. Het kenmerkende van deze reis waren de lange busritten.

Dag 1 en 2 
We landen op het vliegveld van São Paolo, pinnen de Braziliaanse munteenheid Real (± 30 eurocent). De tweede dag begon we met een rondrit door São Paolo (Optioneel).
Het oude centrum was gebouwd op een heuvel. In een museum stond nog een gedeelte van de oude vestingsmuur. Vele hoge gebouwen en de drukte kenmerkt São Paolo. Oscar Niemeyer, een Zwitserse architect, had hier menig gebouw, musea en parken ontworpen. Het eten in Brazilië was zeer goed. Hier heb je churrascaria restaurants. Een lopend buffet waar de gegrilde vleessoorten op spiezen werden geserveerd door obers tegen “fixed prices” (meestal tussen de 20 en 50 Real). Het ging razendsnel. De ene ober was net geweest of de andere stond al voor je neus. Een walhalla voor de vleeseters. Ook raakten we bekend met kilo restaurants. Hier betaalde je het eten per gram. Het maakt niet uit wat er op je bord ligt (vlees, groente of rijst enz).

Sao Paolo Brazilie.

Churrascaria restaurant Brazilie.

Dag 3
Deze reis kenmerkt zich door de vele lange busritten. Dat komt omdat Brazilië ruim 240 keer groter is dan Nederland. De derde dag reden we 660 km naar Guarapuava. Dit lag in de de meest zuidelijke provincie Paraná. De gehele reis waren de lunchen en diners uitgebreid. Onderweg bezochten we een Nederlands Museum in Carembei van Bart Dijkstra, een boer die na de tweede wereldoorlog naar Brazilië emigreerde.

Dag 4 
We vertrokken naar Foz do Iguaçu. Een reis van 400 km met een lunchstop in Cascavel.

Brazilie 2004 Nederlands Museu in Carembei

Nederlands Museum in Carembei van Bart Dijkstra.

Brazilie 2004 Nederlands Museum in Carembei 2

Nederlands Museum in Carembei van Bart Dijkstra.

Foz do Iguacu Brazilie.

Foz do Iguacu Brazilie.

Dag 5
In Foz do Iguaçu (betekent monding van de grote rivier) heb je de watervallen.
Volgens kenners spectaculairder dan de Niagara watervallen. Er waren 275 watervallen, ik heb ze niet geteld, maar het zijn er veel. De watervallen liggen aan de grens met Argentinië. De Braziliaanse kant heeft zicht op de watervallen. Je weet niet wat je moet fotograferen zoveel was er te zien. Via paadjes en loopbruggen had je een goed zicht. De Garganta do Diablo (duivelskeel) was het eindpunt van ons, hier vallen 15 watervallen samen.
’s Morgens was het frisjes (8° C) en ’s middags klaart het op (22° C). Ik maakte een helikoptervlucht boven de watervallen. Een must voor iedere bezoeker. Na de lunch begaven we ons naar Paraguay. We kwamen aan bij de Itaipu dam. Een gezamenlijk project van Brazilië en Paraguay. In een bioscoop zagen we een film over de aanleg van de dam (waterkrachtcentrale). Daarna reden we in konvooi naar de dam. Op speciale uitzichtpunten kunnen we de waterkrachtcentrale fotograferen. Met 16 turbines levert het 25% van de stroomvoorziening voor Brazilië en 90% voor Paraguay.
’s Avonds bezochten we een show in Foz. Het weer was tegen het vriespunt. Een wervelende show. Alle dansen van de Latijns Amerikaanse landen werden hier getoond. Ondertussen kon je genieten van het eten. De show duurde ongeveer 2 uur.

Itaipu dam Paraquay.

Foz do Iguacu show.

Garganta do Diablo Argentijnse kant.

Foz do Iguacu Argentinie.

Dag 6 en 7
Nu gingen we de Argentijnse kant van watervallen bezoeken. Een cameraman volgde ons. Met een treintje werden we tot aan de loopbruggen gebracht. Via de loopbrug kom je dichtbij de Garganta do Diablo (duivelskeel). Een grote watermassa stort zich naar beneden. In een woord geweldig.  Met rubberbootjes varen we over het riviertje. Op de achtergrond hoorde je duidelijk de watervallen. Daarna wandelden we door het bosrijke omgeving om de watervallen te aanschouwen van de Argentijnse kant. Tijdens de wandeltocht kwamen we neusbeertjes, kaaimannen en toekans tegen. Ook werdt een knert is er gesignaleerd. Afsluitend het hoogtepunt van de dag. Met een speedboot door de watervallen. Een tocht waarbij je niet droog bleef. Dit moest je gedaan hebben. Een perfecte dag. Dit alles was op een DVD vastgelegd.
Alweer een een busrit op dag 7. Nu gingen we naar Curitiba, de hoofdstad van Paraná. De schoonste stad van Brazilië. Helaas ging de treinrit niet door. Een goederentrein was neergestort en had een stuk rail vernielt.

Foz do Iguacu Argentinie.

Neusbeertjes Brazilie.

Curitiba Museum van Oscar Niemeyer .

Barreado Morretes Brazilie.

Dag 8
Deze dag begon met een ingelaste stadstoer. Er wordt geprobeerd zoveel mogelijk het traject van de treinreis te volgen.
We bezichtigden het museum van Oscar Niemeyer, een paar parkjes en gaan lunchen in Morretes. Dit zou onze uitstapplaats zijn geweest van de trein. Dit dorpje had flink te leiden van de treincrash omdat toeristen het dorpje niet meer konden bereiken. Je zag ook vele lege restaurantjes en terrasjes. We aten in dit plaatsje de beroemde Barreado, een soort haché gemengd met bloem. Samen met rijst en een banaan geserveerd.
Curitiba heeft een uniek busplan. De bussen reden op aparte stroken en de bushaltes waren grote ronde sluizen. Drie kwart van de bevolking in Curitiba reist met de bus. Ook in dit plaatsje weer voldoende goedkope eetgelegenheden.

Curitiba Bushaltes.

Curitiba Theater.

Rio de Janeiro Brazilie.

Suikerbroodberg Rio Brazilie.

Dag 9 t/m 10
Busrit naar Rio de Janeiro op dag 9. Ongeveer 840 km. We hadden een hotel vlakbij het strand van Copacabana maar eerst gingen we naar de suikerbroodberg (dag 10). Op de top hadden we een mooi uitzicht over de stad en al haar stranden. Aan de overkant zagen we de Corcovado met het Jezus standbeeld.
Daarna gingen we een stadstoer maken. Een matige stadstoer liet ons een kathedraal en enkele delen van de stad zien. De wijken waren verbonden door tunnels. ’s Avonds werd er een bezoek gebracht aan de Platforma show. Een show waarin allerlei folklore dansen werd getoond. De volgende dag gingen we met jeeps naar de Corcovado. Bovenop de berg stond het Jezus standbeeld van 38 meter hoog.
Hierna bezochten we het Tijuca bos. Onze gids vertelde veel over de flora en fauna van Rio. ’s Middag was er een boottocht op het Guanabara baai. Hier zag je de 14 km lange brug en de rest van Rio.

Corcovado Jezusbeeld Rio Brazilie.

Boottocht Guanabara baai Brazilie.

Dag 11 t/m 16.
We vertrokken naar Paraty. het is een klein dorpje waar het centrum autovrij gehouden is. De wegen in het centrum waren keien met veel onregelmatigheden (kinderkopjes). Voor mensen die slecht ter been zijn, is het niet aan te raden daar te lopen.
We logeerden hier in een pousada. Pousada’s zijn omgebouwde boerderijen tot gasthuis. Het was hier zeer toeristisch en veel duurder dan andere steden die we bezocht hadden. (Wat is duur, nog altijd veel goedkoper dan in ons land). Het dorpje had ook een haven. Vanuit deze haven hadden we een boottocht ondernomen.
Met een Schooner hadden we de verschillende baaien van Paraty verkend. Ook leuk was een fietstocht. Via de aangeboden fietsroutes kun je de omgeving verkennen. Ik ben naar een klein strandje (Prainha) gefietst.
We gingen weer naar het vliegveld in São Paulo om het vliegtuig naar Amsterdam te nemen.

Paraty Brazilie.

Paraty schooner Brazilie.